غذا خوردن روی زمین فوایدی دارد

مجموعه : سلامت

در اغلب کشورهای مشرق زمین، خاورمیانه و قاره آفریقا مردم نشستن و غذا خوردن روی زمین را ترجیح می دهند. نشستن روی زمین و غذا خوردن برای افرادی که منع پزشکی ندارند فواید جالب توجهی دارد.

فراوری : نیره ولدخانی - بخش سلامت تبیان

غذا خوردن روی زمین

پشت میز غذا خوردن و یا سفره انداختن کدام بهتر است؟ این پرسش همواره در رابطه با آداب غذا خوردن مطرح می شود.

کارشناسان برای هر دو روش مزایا و مضراتی را برشمرده اند و درباره آن به تفصیل توضیح داده اند. در اغلب کشورهای مشرق زمین، خاورمیانه و قاره آفریقا مردم نشستن و غذا خوردن روی زمین را ترجیح می دهند.

نشستن روی زمین و غذا خوردن برای افرادی که منع پزشکی ندارند فواید جالب توجهی دارد که در این گزارش با آن ها آشنا خواهید شد.

درست نشستن و تقویت وضعیت خوب بدن

اگر همیشه روی زمین می نشینید و بدنتان انعطاف کافی دارد، به طوری که شانه هایتان اندکی به سمت عقب متمایل باشد و ستون فقرات کشیده و بدون قوزکردگی باشد، این بهترین حالت برای نشستن و غذا خوردن است که باعث تقویت وضعیت مناسب بدن خواهد شد.

کمک به هضم غذا

در نشستن روی صندلی ببیشتر وزن به یک قسمت از صندلی تکیه داده می شود و بدن کمترین فعالیت را دارد.اما در نشستن روی زمین عضلات شکم، ساق پا، کمر و ران فعال باقی می مانند

تمرکز خون در قسمت شکم در حالت نشستن باعث میشود تا عصاره های هضم غذا در معده با سرعت بیشتری تولید شوند و هضم غذا با سرعت بیشتری انجام شود.

احساس سیری زودتر

نشستن باعث نزدیکی بیشتر پاها به شکم میشود و در این حالت به طور طبیعی احساس سیری خواهید کرد.

مفاصل متحرک

خم شدن زانوها، قوزک پا و ران ها در هنگام نشستن برای افراد سالم باعث روان شدن و نرمی مفاصل می شود و در نتیجه انتقال از حالت نشسته به ایستاده و یا بالژس به راحتی صورت می گیرد.

ماهیچه های فعال

نشستن روی صندلی باعث می شود تا بیشتر وزن به یک قسمت از صندلی تکیه داده شود. و در این حالت بدن کمترین تحرک و فعالیت را دارد و شانه ها به سمت داخل منحنی شده و شکم حالت شل و رها به خود می گیرد. در این وضعیت، ستون فقرات خم شده و شخص پشت میز ناخودآگاه قوز می کند. اما در نشستن روی زمین عضلات شکم، ساق پا، کمر و ران فعال و اکتیو باقی می مانند.

جلوگیری از ابتلا به واریس

حالت نشستن روی صندلی زمانی که ساق پا پایین تر از ران ها قرار می گیرد نیروی جاذبه به صورت خودکار خون را به سمت پاها سوق می دهد و از آنجا که پا در حالت ساکن و بدون حرکت است، خون به سختی دوباره به سمت قلب بازمی گردد.

نقص در گردش جریان خون، باعث ایجاد لخته های خون به شکل رگه های نازک قرمز در قسمت های ماهیچه ای پا می شود که در حالت حاد از آن به عنوان واریس یاد میشود. نشستن در حالت غذا خوردن باعث می شود تا خون در منطقه شکم و بطن متمرکز شود و به قلب نزدیکتر باشد.

نشستن روی زمین

انواع حالت های نشستن روی زمین

معمولی ترین روش های نشستن بر روی زمین، نشستن چهار زانو، دو زانو، قورباغه ای، بر روی یک پا و با زانوهای خم در سینه می باشد. که هر یک از آنها ویژگی های خاص خود را داراست. به طور کلی هر چه ارتفاع بالا تنه بیشتر و وزن آن سنگین تر باشد و یا انعطاف پذیری فرد کم باشد، نشستن به گونة مطلوب نیز صورت نمی گیرد.

- در نشستن های چهار زانو، افراد باید از انعطاف پذیری خوبی در عضلات نزدیک کننده و گروه نازک نی برخوردار باشند و با تعویض پای زیر و رو، از فشار به صورت ممتد، بکاهند. همچنین وزن بدن را به طور مساوی برروی سطح اتکا و عضلات سرینی تقسیم نمایند.

- در نشستن های دو زانو هم به نظر می رسد، بالا تنه در بهترین وضعیت قایم قرار داشته و عبور خط ثقل به گونه ای مطلوب تر صورت می گیرد. هر چند انعطاف مطلوب عضلات چهار سر ران و کشش پذیری رباطهای مچ پا ضروری است در این حالت فشار وارده بر زانو به ویژه مینیسک ها زیادتر است و عضلات همسترینگ و فضای رکبی زانو در معرض فشردگی و لزوماً خستگی هستند.

پرهیز از نشستن طولانی مدت، انتخاب سطح اتکاء نه چندان خشک، تغییر وضعیت و جابه جائی، انجام حرکات و تقویت عضلات مربوطه با توجه به عادت نشستن و ... از جمله مسائل قابل توجه در نشستن روی زمین می باشد

- نشستن های قورباغه ای که کمتر توصیه شده است، عمدتاً در کودکان وجود دارد. در صورت تداوم می تواند به صافی کف پا و ضعف عضلات درشت نی قدامی و خلفی منجر شود. رباط های درشت نی رانی زانو در ناحیه داخلی متحمل کشیدگی غیر طبیعی خواهند شد.

نکات لازم موقع نشستن روی زمین

- فرد باید با کمک دست ها، به طوری که یک دست جلو و یکی عقب، به شکلی که ابتدا عضلات سرینی یک طرف و سپس طرف بعدی بر روی زمین فرود آید و نه آنکه به صورت یک باره بنشیند (تا حد ممکن ارتفاع فرود کم باشد و فرد با کنترل بنشیند نه آن که خود را رها کند) هنگام برخاستن نیز با کمک دست ها و یک طرفه برخیزد، زیرا استفاده از دست ها موجب افزایش سطح اتکاء و تقسیم و تعدیل فشارها می شود و موجب می گردد مرکز ثقل در محدوده سطح اتکاء قرار گیرد.

- مفاصل به آرامی و موزون خم شوند و در هنگام برخاستن نیز به طور موزون باز شوند.

- حفظ وضعیت قائم بالا تنه، جلوگیری از افت بالا تنه به جلو و تا حد ممکن کاستن از گودی کمر که در نشستن ها افزایش می یابد از جملة موارد مهم در نشستن می باشد.

همچنین پرهیز از نشستن های ممتد و طولانی مدت، انتخاب سطح اتکاء نه چندان خشک، تغییر وضعیت و ضرورتاً جابه جائی، انجام حرکات، انعطاف پذیری و تقویت عضلات مربوطه با توجه به عادت نشستن و ... از جمله مسائل قابل توجه در نشستن می باشد.



منابع:
تابناک
عصر ایران

منبع:تبیان

مطالب مرتبط :

دیابت در بارداری چه خطراتی برای مادر و کودک دارد؟

مسافرت نوروزی با قطار چقدر خرج دارد؟ / اتریش و اسپانیا خریداران باريچه ایرانی

آبیاری زمین یک ساعت قبل از بازی/ ایرانی‌های پر شور آمدند + تصاویر

سرکه انگور طبیعی، چه خاصیت هایی دارد؟

چرا هوس خوردن غذاهای ناسالم را می‌کنیم؟

آیا می‌دانید کشیدن قلیان و سیگار چه تاثیری بر پوست صورت خانم‌ها دارد؟

مطالب جدید